زمینه و هدف: هدف این تحقیق بررسی ارگونومی دستگاه­­ های پرس­ سینه، پرس ­پا و زیربغل فضای باز (پارکی) بر اساس آنتروپومتری کاربران مرد بود.
روش بررسی: از بین کاربران مرد این دستگاه­ ها، 120 نفر از شهر تهران و در محدوده­ ی سنی بالای20 سال (27/16 ± 38/48) به­ عنوان نمونه انتخاب شدند. متغیرهای تحقیق، ابعاد دستگاه­­ های مورد نظر و آنتروپومتری کاربران مرد بود. از شاقول، متر مهندسی، خط­ کش­، گونیا و کیت آنتروپومتر استاتیک (کولیس)، برای اندازه­ گیری ابعاد دستگاه­­ ها و آنتروپومتری کاربران (طبق دستورالعمل فیزنت) استفاده شد. سپس با توجه به استانداردهای ارگونومی و بدنسازی، علم بیومکانیک حرکتی و نحوه­ ی استقرار بر روی دستگاه­­ ها، تناسب دستگاه­ ها مورد ارزیابی قرار گرفت. از آمار توصیفی برای توصیف داده­ ها و از آزمون­های t تک­ گروهه (آمار پارامتری) و دوجمله­ ای(آمار ناپارامتری) برای آزمون فرضیه­ ها استفاده شد.
 یافته­ ها: نتایج نشان داد بین اکثر ابعاد مورد نظر از دستگاه­­ ها با ابعاد مربوطه و بهینه­ ی کاربران، تفاوت  معنی­ داری وجود دارد (P<0.05). بنابراین این دستگاه­­ ها از نقطه­ نظر آنتروپومتری کاربران مرد ارگونومیک نبوده و اتخاذ روشی جهت استانداردسازی این دستگاه­ ها ضروری به نظر  می­ رسد.
نتیجه­ گیری: اکثر ابعاد دستگاه­ های­ بدنسازی پرس ­سینه، پرس ­پا و زیربغل فضای باز از نقطه نظر آنتروپومتری کاربران مرد، ارگونومیک نیست. این عدم­تناسب می­تواند عوارض و آسیب­ های جسمانی کاربران را به همراه داشته باشد. بنابراین کاربران در هنگام استفاده از این دستگاه­ ها باید دقت لازم را به عمل آورده و از فعالیت با دستگاه­ هایی که متناسب با ابعاد بدنی آن­ها نیست، دوری نمایند.