زمینه و هدف:یکی از فاکتورهای بسیار مهم در تعادل، شاخص­ های آنتروپومتریک نظیر قد، وزن، محیط و پهنای اندام­ ها و چربی­ های زیرجلدی می­ باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین پارامترهای آنتروپومتریکی منتخب با تعادل ایستا، نیمه­ پویا و پویا در سطوح دشواری متفاوت سنجش آن در زنان غیرورزشکار اکتومورف و اندومورف بود.
روش بررسی: به این منظور 25 زن اکتومورف با میانگین و انحراف استاندارد سنی: 51/1±00/26 سال، قد: 14/1±9/166 سانتی­متر و وزن: 27/3±99/46  کیلوگرم و 25 زن آندومورف با میانگین و انحراف استاندارد سنی: 13/2±32/27 سال، قد: 37/6±13/161 سانتی­متر و وزن: 46/8±28/58 کیلوگرم که از سلامت عمومی برخوردار بودند، به­ طور داوطلبانه به­ عنوان آزمودنی در این پژوهش نیمه­ تجربی شرکت کردند. اندازه­ های آنتروپومتریک نظیر قد و وزن و تعادل برای هر نمونه جداگانه محاسبه شد. از آمار توصیفی برای محاسبه میانگین و انحراف استاندارد داده­ ها و از آمار استنباطی روش ضریب همبستگی پیرسون، جهت بررسی ارتباط بین پارامترهای آنتروپومتریک منتخب و انواع تعادل استفاده شد.
یافته­ ها: تیپ­ بدنی بر نوع و نیز وجود یا عدم وجود همبستگی بین تعادل افراد با پارامترهای آنتروپومتریک تاثیر گذار است.
نتیجه­ گیری: با توجه به روش­ هایی که در این تحقیق برای افزایش دشواری تکلیف حرکتی به­ کار گرفته شد، می­توان گفت در هر دو تیپ­ بدنیا اکتومورف و اندومورف، هنگامی که سطح اتکای فرد خیلی محدود شود یعنی از مساحت کف هر دو پای فرد به مساحت پنجه پای غیربرتر برسد، دیگر ارتباطی بین تعادل ایستای افراد و پارامترهای آنتروپومتریکی (مورد استفاده در این تحقیق) وجود نخواهد داشت.