تعیین تأثیر ماندگار تمرینات مقاومتی هم‌طول و کوتاه شونده بر تعادل پویا و عملکردی زنان سالمند

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی تهران

2 دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی

10.22084/rsr.2021.22434.1532

چکیده

زمینه و هدف: یکی از مشکلات سالمندان کاهش تعادل و افزایش نوسانات قامتی است. هدف این پژوهش مقایسه تأثیر تمرینات مقاومتی هم‌طول و کوتاه شونده بر تعادل پویا و تعادل عملکردی در زنان سالمند بود.
روش‌بررسی: پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون، همراه با گروه کنترل بود. 30 زن سالمند به طور داوطلبانه و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند و بر اساس نمرات پیش آزمون به سه گروه همگن هم طول، کوتاه شونده و کنترل تقسیم شدند. تعادل پویا با استفاده از دستگاه بایودکس و تعادل عملکردی نیز با آزمون برخاستن و راه رفتن زمان دار( سنجش تعادل عملکردی) اندازه گیری شدند. تمرینات مقاومتی به تفکیک گروه هم طول و کوتاه شونده به مدت 18 جلسه( 40 دقیقه ای، سه جلسه در هفته ) اجرا شدند. شرکت کنندگان قبل، بعد، یک و دو ماه پس از تمرین آزمون شدند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس عاملی مرکب استفاده شد.
یافته‌ها: تمرین مقاومتی هم طول و کوتاه شونده، تأثیر معناداری بر بهبود تعادل پویا(001/0P=) و تعادل عملکردی (001/0P=) زنان سالمند داشت. تأثیر تمرینات هم طول بر تعادل پویا، بیشتر از تمرینات کوتاه شونده بود. در مقابل تأثیر تمرینات کوتاه شونده بر تعادل عملکردی بیشتر از تمرینات هم طول بود. تمرینات، تاثیر ماندگار معنی‌داری بر تعادل عملکردی داشت (001/0P=).
نتیجه‌گیری: تمرینات مقاومتی هم طول و کوتاه شونده بر تعادل تاثیر مثبتی داشت.تأثیر مثبت این تمرینات نه‌تنها بلافاصله پس از دوره تمرین بلکه حتی تا 2 ماه بعد از پایان تمرینات همچنان بر تعادل عملکردی حفظ شده بود.

کلیدواژه‌ها