تاثیر بریس مچ پا بر زمان رسیدن به پایداری و اوج نیروی عکس العمل عمودی زمین در زنان ورزشکار سالم با و بدون خستگی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه آسیب شناسی و فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.

2 دانشجوی دکتری آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی درمانی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

3 دانشیار، گروه آسیب شناسی و فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.

10.22084/rsr.2019.20329.1467

چکیده

زمینه و هدف: هدف از انجام مطالعه حاضر تاثیر بریس پیشگیرانه مچ‌پا بر زمان رسیدن به پایداری و اوج نیروی عکس‌العمل عمودی زمین در ورزشکاران زن سالم با و بدون خستگی بود.
روش بررسی: نوزده زن ورزشکار فعال دانشگاهی بطور داوطلبانه در مطالعه نیمه‌تجربی حاضر شرکت کردند. نیروی عکس‌العمل عمودی زمین و زمان رسیدن به پایداری توسط دستگاه اندازه‌گیری فشار کف‌پایی حین انجام فعالیت فرود در وضعیت با و بدون بریس قبل و بعداز خستگی ارزیابی شد.
یافته‌ها: اطلاعات بدست آمده نشان داد استفاده از بریس بر زمان رسیدن به پایداری با و بدون خستگی تاثیری ندارد (05/0<p). با توجه به نتایج بدست آمده بریس موجب کاهش در میزان اوج نیروی اول (01/0p=)و (04/0p=) و اوج نیروی دوم عکس‌العمل عمودی زمین (004/0p=)و (032/0p=) به ترتیب قبل و بعد از خستگی نسبت به وضعیت کنترل در قسمت جلوی پا شد. همچنین استفاده از بریس افزایش میزان اوج نیروی اول (009/0p=)و (02/0p=)، افزایش اوج نیروی دوم (025/0p=)و (002/0p=)، کاهش زمان رسیدن به اولین اوج نیروی عمودی (007/0p=)و (018/0p=) و کاهش زمان رسیدن به دومین اوج نیروی عمودی (026/0p=) و (01/0p=) را به ترتیب قبل و بعد از خستگی نسبت به وضعیت کنترل در قسمت عقب پا به‌همراه داشت.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها نتیجه‌گیری می‌شود که بریس بر زمان رسیدن به پایداری تاثیر ندارد و موجب افزایش اوج نیروی عمودی عکس‌العمل زمین و کاهش زمان رسیدن به آن در قسمت عقب‌پا می‌شود. بنابراین، استفاده از بریس‌های مچ‌پا با هدف اثرگذاری بر این فاکتورها و کاهش ریسک آسیب‌های مرتبط با آنها پیشنهاد نمی‌گردد.

کلیدواژه‌ها