مقدمه و هدف: کمردرد یک اختلال اسکلتی عضلانی فراگیر و ناتوان‌کننده است که نیازمند برنامه ها توانبخشی می باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات عمومی فیزیوتراپی ویژه ببراستقامت ناحیه مرکزی، تعادل پویا و درد در زنان دارای کمردرد مزمن به علت فتق دیسک انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 64 بیمار زن مبتلا به کمردرد مزمن به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به طور‌تصادفی جفت شده (بر اساس نمره پرسشنامهVAS ) به دو گروه مساوی تقسیم شدند. آزمودنی‌های دو گروه، پروتکل تمرینی مربوط به خود را (تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات فیزیوتراپی ) در طول 8 هفته (هر هفته سه جلسه) انجام دادند. قبل و بعد از دوره تمرینی، متغیرهای درد،استقامت عضلات ناحیه مرکزی و تعادل پویا به ترتیب با استفاده از پرسشنامه های کیوبک، تست‌های تحملی مک گیل و تست تعادل Y سنجیده شدند. از آزمون آماری آنووا بااندازه گیری‌های مکرر در نرم افزار SPSS 27 برای تحلیل داده‌ها در سطح0.05P= استفاده گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد در گروه تمرینات ثبات دهنده مرکزی، نسبت به گروه تمرینات عمومی فیزیوتراپی، در میزان کاهش درد (0.05p≤) ، کاهش بیشتری معناداراتری ایجاد شد. همچنین در استقامت عضلانی و تعادل پویا (0.05p≤) بهبودی معنادارتر بود.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج می‌توان به افراد دارای کمردرد مزمن به علت دیسک هرنیشن، تمرینات ثبات مرکزی (CSE ) را به عنوان یک روش پیشنهادی و مکمل در درمان بیماری توصیه نمود