زمینه و هدف: عارضه سر به جلو باعث اختلال در عملکرد شانه و درد در گردن می‌شود و این افزایش استرس می‌تواند باعث آسیب یا درد اسکلتی-عضلانی شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره تکنیک گراستون بر زاویه کرانیوورتبرال(CVA)و دامنه حرکتی گردن در زنان و مردان کارمند دارای عارضه سر به جلو بود.

روش بررسی: سی نفر کارمند مرد و زن 30 تا 45 سال که مبتلا به عارضه سر به جلو بودند با توجه به معیارهای ورودی، به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. آزمودنی‌ها به مدت 4 هفته و هر هفته 3 جلسه تحت درمان با تکنیک گراستون قرار گرفتند. قبل و بعد از اعمال مداخله درمانی، شانه گرد، CVA و دامنه حرکتی گردن مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج: 4 هفته تکنیک گراستون باعث اثرات مثبت معناداری بر شانه گرد، CVA، اکستنشن، خم شدن جانبی راست و چپ و چرخش راست و چپ گردن در مردان می‌شود(05/0˂ p).همچنین، نتایج نشان داد که تکنیک گراستون باعث اثرات مثبت معناداری بر شانه گرد، CVA، فلکشن، اکستنشن، خم شدن جانبی راست و چپ و چرخش راست و چپ گردن در زنان می‌شود (05/0˂ p)؛اما تفاوت بین دو گروه مردان و زنان معناداری نبود(05/0< p).

نتیجه‌گیری:نتایج نشان داد که تکنیک گراستون باعث اثرات معناداری بر احساس درد، شانه گرد، CVA، اکستنشن، خم شدن جانبی راست و چپ و چرخش راست و چپ گردن در مردان و زنان دارای عارضه سر به جلو می‌شود و مربیان و متخصصان در این زمینه می‌توانند از این تکنیک در افراد دارای عارضه سر به جلو بهره ببرند