هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی تمرینات واقعیت مجازی بر زمان‌بندی فعال‌سازی عضلانی در کودکان همی‌پلاژیک بود.

پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. ۲۰ پسر مبتلا به فلج مغزی همی‌پلاژی (سن ۱۲-۷ سال) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (۱۰ نفر) و کنترل (۱۰ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 4 هفته (۳ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای در هفته) تمرینات بولینگ را در محیط واقعیت مجازی (Xbox Kinect) انجام دادند. گروه کنترل تنها درمان رایج خود را ادامه دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های شاپیرو-ویلک، لون و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل شدند.

نتایج نشان داد که بین دو گروه تجربی و کنترل در متغیر زمان آغاز فعالیت عضلة دوسر بازویی تفاوت معناداری وجود داشت (۰۰۱/۰ P، 12۳/73F = ). در گروه تجربی، زمان آغاز فعالیت از ۷۷/۱۰ ± ۸/۲۶۱ به ۱۹/۱۳ ± ۹/۱۳۱ میلی‌ثانیه کاهش یافت (کاهش ۷/۴۹٪)، در حالی که در گروه کنترل این کاهش از ۹۴/۳۰ ± ۶/۲۶۶ به ۸۸/۳۷ ± ۴۰/۱۹۵ میلی‌ثانیه (کاهش ۷/۲۶٪) بود. اندازة اثر برای این متغیر ۹۱/۰ محاسبه شد که نشان‌دهندة تأثیر بسیار قوی مداخله است.

تمرینات واقعیت مجازی با استفاده از بازی بولینگ کینکت منجر به کاهش معنادار زمان آغاز فعالیت (بهبود زمان‌بندی فعال‌سازی) عضلة دوسر بازویی در کودکان مبتلا به فلج مغزی همی‌پلاژی می‌شود. این رویکرد می‌تواند به عنوان یک روش توانبخشی مؤثر برای بهبود هماهنگی حرکتی و کاهش تأخیر در پاسخ‌های عضلانی این کودکان مورد استفاده قرار گیرد.