زمینه و هدف: پیچ‌خوردگی مچ پا یکی از شایع‌ترین آسیب‌های اندام تحتانی است که می‌تواند به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا منجر شود. این وضعیت باعث نقص در حس عمقی، کاهش قدرت و اختلال در تعادل می‌شود. هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرینات ثباتی عصبی-عضلانی پویا (DNS) بر بهبود حس عمقی مچ پای ورزشکاران مبتلا به بی‌ثباتی عملکردی است.

روش ‌بررسی: ۵۰ ورزشکار دارای بی‌ثباتی عملکردی مچ پا به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. حس عمقی مچ پا برای حس عمقی اورشن و اینورشن از گونیامتر مخصوص مچ پا و حس عمقی دورسی و پلانتار فلکشن از طریق بازسازی فعال زاویه، با استفاده از عکسبرداری و نرم‌افزار اتوکد اندازه‌گیری شد. گروه تجربی به مدت ۶ هفته و سه جلسه در هفته تمرینات DNS را انجام دادند که بر تقویت عضلات مرکزی و هماهنگی عصبی-عضلانی تمرکز داشت. گروه کنترل فعالیتی مشابه نداشتند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد.

نتایج: نتایج نشان داد که تمرینات DNS باعث کاهش معنی‌دار خطای بازسازی زاویه در دورسی فلکشن، پلانتار فلکشن، اورشن و اینورشن گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل شد (p<0.05). این تمرینات توانستند هماهنگی و کارایی سیستم عصبی-عضلانی را بهبود بخشیده و حس عمقی مفصل مچ پا را تقویت کنند.

نتیجه‌گیری: تمرینات DNS با افزایش فعالیت عضلات تثبیت‌کننده و ایجاد راستای مطلوب در زنجیره حرکتی، نقش موثری در بهبود حس عمقی و کاهش بی‌ثباتی عملکردی مچ پا دارند. این تمرینات می‌توانند به عنوان بخشی از برنامه توانبخشی ورزشکاران مبتلا به این آسیب پیشنهاد شوند.