زمینه و هدف: پژوهش حاضر به دنبال بررسی تأثیر گرم کردن مبتنی بر توانمندسازی پس فعالی افزایش عملکرد (PAPE) با استفاده از جرم بدن بر کینماتیک مفصل زانو هنگام فرود تک پا در بازیکنان بسکتبال مرد بود.
روش بررسی: این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح متقاطع درون‌گروهی روی ۲۰ بازیکن نیمه‌حرفه‌ای بسکتبال مرد شهر کرمان انجام شد. نیمه‌حرفه‌ای بودن به شرکت منظم در تمرینات بسکتبال حداقل سه جلسه در هفته، داشتن دست‌کم دو سال سابقه تمرین سازمان‌یافته و حضور در مسابقات باشگاهی یا دانشگاهی تعریف شد. هر آزمودنی در دو جلسه جداگانه، دو پروتکل گرم‌کردن عمومی و گرم‌کردن مبتنی بر PAPE با جرم بدن را اجرا کرد. پروتکل PAPE شامل گرم‌کردن عمومی و سپس سه ست ۱۰ تکراری اسکوات با جرم بدن با ۳۰ ثانیه استراحت بین ست‌ها بود. پس از دو دقیقه استراحت، آزمودنی‌ها سه فرود تک‌پا از ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر را با پای غالب انجام دادند. داده‌های کینماتیکی با سیستم تحلیل حرکت سه‌بعدی شش‌دوربینه موشن آنالایزر و نرم‌افزار کورتکس 5/2 ثبت و با نرم افزار متلب تحلیل شد. متغیرهای وابسته شامل حداکثر زاویه فلکشن زانو، سرعت زاویه‌ای زانو در فاز اکسنتریک و زاویه والگوس زانو بود. آزمون‌های آماری شامل شاپیرو-ویلک برای بررسی نرمال بودن داده‌ها و تی وابسته برای مقایسه متغیرها با سطح معنی‌داری 05/0 انجام شد.
نتایج: حداکثر فلکشن زانو بین گرم‌کردن عمومی و PAPE تفاوت معنی‌داری نداشت (02/0=d؛ 96/0P=). با این حال، پس از پروتکل PAPE، سرعت زاویه‌ای زانو در فاز اکسنتریک به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (52/0=d؛ 03/0P=) و زاویه والگوس زانو نیز کاهش معنی‌داری نشان داد (94/0=d؛ 001/0P=).
نتیجه‌گیری: گرم‌کردن مبتنی بر PAPE با جرم بدن، بدون تغییر معنی‌دار در حداکثر فلکشن زانو، موجب کاهش سرعت زاویه‌ای اکسنتریک و زاویه والگوس زانو هنگام فرود تک‌پا شد. بنابراین، این روش می‌تواند به‌عنوان راهبردی ساده و بدون نیاز به تجهیزات برای بهبود کنترل حرکتی زانو در بازیکنان بسکتبال مرد مورد استفاده قرار گیرد.