پژوهش در توانبخشی ورزشی

پژوهش در توانبخشی ورزشی

تأثیر تمرینات تکلیف دوگانه بر درد، دامنه حرکتی و استقامت ناحیه مرکزی بدن در زنان ورزشکار مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا: کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل‌شده

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه توانبخشی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 بخش علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
10.22084/rsr.2026.32210.1798
چکیده
زمینه و هدف: پیچ‌خوردگی مچ پا یکی از شایع‌ترین آسیب‌های ورزشی است. این آسیب اغلب با علائم باقی‌مانده مانند درد، کاهش حس عمقی، اختلال کنترل عصبی-عضلانی و افزایش خطر آسیب مجدد همراه است که می‌تواند به بی‌ثباتی مزمن مچ پا منجر شود. از آنجا که ناحیه مرکزی بدن نقش مهمی در فراهم کردن پایه پایدار برای اندام‌های تحتانی و کنترل حرکتی دارد، ضعف استقامت آن می‌تواند خطر بی‌ثباتی مچ پا را افزایش دهد. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر تمرینات عصبی-عضلانی همراه با تکلیف شناختی بر درد، دامنه حرکتی و استقامت ناحیه مرکزی بدن در زنان ورزشکار دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی بود که بر روی ۳۶ زن ورزشکار با حداقل سه سال سابقه فعالیت ورزشی منظم در رشته‌های بسکتبال و والیبال شهر شیراز انجام شد. آزمودنی‌ها به‌صورت تصادفی به دو گروه تمرینات عصبی‌–عضلانی بدون تکلیف شناختی (18=n) و تمرینات عصبی‌–عضلانی همراه با تکلیف شناختی (18=n) تقسیم شدند. هر دو گروه به مدت شش هفته و پنج جلسه در هفته در برنامه تمرینی شرکت کردند. ارزیابی درد با مقیاس دیداری آنالوگ (VAS)، دامنه حرکتی دورسی‌فلکشن مچ پا با دستگاه داینامومتر ایزوکینتیک و استقامت ناحیه مرکزی بدن با آزمون مک‌گیل انجام شد. برای بررسی تفاوت‌های درون‌گروهی از آزمون تی همبسته و برای مقایسه تغییرات بین‌گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد (05/0P<).
نتایج: نتایج آزمون تی همبسته نشان داد که هر دو گروه تمرینات عصبی‌–عضلانی با و بدون تکلیف شناختی، بهبود معنی داری در متغیرهای درد، دامنه حرکتی دورسی‌فلکشن مچ پا و استقامت ناحیه مرکزی بدن در مقایسه با پیش‌آزمون نشان دادند (05/0P<). همچنین، نتایج تحلیل کوواریانس حاکی از وجود تفاوت معنی دار بین دو گروه در متغیر درد بود (05/0P<). با این حال، در متغیرهای دامنه حرکتی دورسی‌فلکشن و استقامت ناحیه مرکزی بدن، تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0P>).
نتیجه گیری: افزودن تکالیف شناختی به تمرینات عصبی-عضلانی می‌تواند در کاهش درد ورزشکاران دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا مؤثرتر باشد. با این وجود، این مداخله بر دامنه حرکتی و استقامت ناحیه مرکزی بدن برتری معناداری نسبت به تمرینات عصبی-عضلانی به تنهایی نشان نداد. بنابراین، توصیه می‌شود متخصصان توانبخشی ورزشی از تمرینات شناختی به‌عنوان یک مداخله مکمل برای بهبود درد در برنامه‌های درمانی این افراد استفاده کنند.
کلیدواژه‌ها
موضوعات


مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 09 مرداد 1405