زمینه و هدف: ورزش زورخانه ای از الگوهای حرکتی با تحمل وزن زیاد تشکیل شده است که فرد به قدرت و استقامت مناسب بدنی به ویژه در ناحیه تنه و شانه برای انجام این حرکات نیازمند است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف تعیین تآثیر 6 هفته تمرینات ثبات مرکزی بر استقامت تنه، عملکرد اندام فوقانی و تعادل ورزشکاران ورزش زورخانه ای انجام شد.
روش بررسی: جهت انجام این مطالعه 30 ورزشکار مرد رشته ورزش زورخانه ای به صورت در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (15 نفر، سن: 16/1 ± 93/11 سال، قد: 03/0 ± 60/1 متر، وزن: 08/3 ± 73/54 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 38/1 ± 28/21 کیلوگرم بر متر مربع) و تمرین (15 نفر، سن: 12/1 ± 6/11 سال، قد: 04/0 ± 58/1 متر، وزن: 35/2 ± 66/53 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 14/1 ± 45/21 کیلوگرم بر متر مربع) قرار گرفتند. در این مطالعه استقامت تنه با آزمون های مک گیل نیز تعادل ایستا و پویا به ترتیب با آزمون های لک لک و Y مشخص شده و عملکرد اندام فوقانی با آزمون Y اندام فوقانی ارزیابی -شد. پس از ارزیابی متغیرها، تمرینات توسط گروه تمرینی به مدت 6 هفته انجام شد. در این دوره آزمودنی های گروه کنترل به فعالیت های روزمره و ورزشی خود پرداختند. پس از پایان 6 هفته مجددا از آزمودنی ها ارزیابی شد. بررسی نرمال بودن داده ها در دو گروه به وسیله آزمون شاپیرو ویلک انجام شد. همچنین جهت تجزیه و تحلیل استنباطی داده ها و برای تعیین تفاوت بین دو گروه از روش آماری تحلیل کوواریانس و برای میزان تفاوت درون گروهی آزمون تی-همبسته استفاده شد (05/0≥P).
نتایج: نتایج حاصل از تحقیق نشان داد تمرینات ثبات مرکزی اثر معنی داری بر افزایش استفامت تنه (001/0=p)، تعادل ایستا (001/0=p) و پویا (001/0=p) و عملکرد اندام فوقانی (001/0=p) داشت. همچنین نتایج مربوط به مقایسه بین گروهی نشان داد تفاوت معنی داری بین دو گروه در متغیرهای استقامت تنه (001/0=p)، عملکرد اندام فوقانی (001/0=p)، تعادل ایستا (001/0=p) و نیز تعادل پویا (001/0=p) وجود دارد.
نتیجه گیری: به صورت کلی بر اساس نتایج این پژوهش، ورزشکاران رشته زورخانه ای می توانند با استفاده از تمرینات ثبات مرکزی به ارتقا استقامت ناحیه مرکزی خود کمک کنند. از طرفی دیگر افزایش استقامت ناحیه مرکزی می تواند با بهبود عملکرد اندام فوقانی و نیز تعادل ایستا و پویا در این ورزشکاران همراه باشد.