زمینه و هدف: تمرینات حس عمقی و نوار کشی ممکن است تاثیر متفاوتی بر زاویه کرانیوورتبرال و اختلال در حس عمقی داشته باشند. بنابراین، این تحقیق با هدف مقایسه اثر شش هفته تمرینات حس عمقی و نوار کشی بر زاویه کرانیوورتبرال و حس عمقی در افراد مبتلا به سر به جلو با گردن درد مزمن غیراختصاصی انجام شد.
روش بررسی: 42 نفر زن (15 نفر) و مرد (27 نفر) 50-25 ساله مبتلا به سر به جلو با گردن­درد مزمن غیراختصاصی که بر اساس معیارهای ورود و خروج مطالعه انتخاب شده بودند به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: گروه تمرین حس عمقی (5 زن و 9 مرد)، گروه تمرین با نوار کشی (4 زن و 10 مرد) و گروه کنترل (6 زن و 8 مرد). تمرینات به مدت شش هفته (هر هفته پنج جلسه) انجام شد. زاویه کرانیوورتبرال به روش فتوگرامتری و حس عمقی با آزمون بازسازی سری-گردنی اندازه­گیری شد. تحلیل داده­ها با آزمون ANOVA دو راهه با اندازه­گیری­های مکرر در سطح معناداری P≤0.05 انجام شد.
نتایج: زاویه کرانیوورتبرال (F (2,39) = 10.526, p = 0.000, Eta=0.351) و حس عمقی (F (2,39) = 3.381, p = 0.044, Eta=0.148) پس از شش هفته تمرینات حسی عمقی و نوار کشی تغییرات معناداری داشتند. زاویه کرانیوورتبرال در گروه­ حس عمقی و گروه نوار کشی در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشت (p<0.05) و تفاوت معناداری بین گروه حس عمقی و گروه نوار کشی مشاهده نشد (p>0.05). خطای حس عمقی تنها در گروه تمرینات حس عمقی در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری داشت (p<0.05) و تفاوت­ بین گروه نوار کشی و گروه کنترل و نیز تفاوت­ بین گروه­ حس عمقی و گروه نوار کشی معنادار نبود (p>0.05).
نتیجه­گیری: یافته‌ها نشان می‌دهند که اگرچه تمرینات حس عمقی و تمرینات با نوار کشی هر دو از طریق افزایش زاویه کرانیوورتبرال به‌طور مؤثری در اصلاح وضعیت سر به جلو نقش دارند، اما بهبود حس عمقی تنها پس از اجرای تمرینات حس عمقی مشاهده می‌شود و تمرینات با نوار کشی نمی­تواند عملکرد حس عمقی را بهبود ­بخشد.