زمینه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تأثیر اغتشاشات وستیبولاری بر زوایای مفاصل اندام تحتانی حین راه رفتن در کودکان فعال سالم بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر بر روی 30 نفر از پسران با دامنۀ سنی 7 تا 11 سال شهر تهران انجام گرفت که به روش نمونه گیری در دسترس برای پژوهش انتخاب شده بودند. آزمودنی‌ها تحت چهار شرایط حسی مختلف (راه رفتن با چشمان باز، راه رفتن با چشمان بسته، راه رفتن با چشمان باز با اغتشاش وستیبولار، و راه رفتن با چشمان بسته با اغتشاش وستیبولار) یک مسیر 12 متری را در آزمایشگاه طی کردند. زوایای مفاصل لگن، ران، زانو و مچ پا از طریق دوربین‌های ویکون و مارکر گذاری ثبت و استخراج شد. تجزیه‌ و ‌تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس با اندازه‌های مکرر با سطح معنا‌داری (05/0p≤) انجام شد.
نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که در مفاصل مچ پا (ساجیتال 001/0P= فرونتال 000/0P=، هوریزنتال 000/0P=)، زانو (ساجیتال 043/0P= فرونتال 002/0P=، هوریزنتال 000/0P=)، ران (ساجیتال 000/0P= فرونتال 000/0P=، هوریزنتال 000/0P=)، و لگن (ساجیتال 000/0P= فرونتال 047/0P=، هوریزنتال 000/0P=)، تاثیر معناداری مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: نتایج به دست آمده می‌تواند ضرورت توجه به تقویت حس وستیبولار را در کودکان مهم تلقی کند که با خطرات کمتری مواجهه شوند. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که اغتشاشات وستیبولاری می‌تواند با تغییر زوایای مفاصل و الگوی راه رفتن که نشان از مکانیسم جبرانی حفظ تعادل است، دامنه حرکتی را تغییر دهند. در نهایت تغییرات دامنه حرکتی که به عنوان یک ریسک فاکتور در عدم تعادل است می‌تواند منجر به آسیب گردد.