زمینه و هدف: اسکولیوزیس علاوه بر سیستم اسکلتی بدن بر دیگر دستگاه‌های بدن از جمله سیستم عضلانی و تنفسی هم اثر منفی دارد. لذا، هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر 12 هفته تمرینات اصلاحی بر شاخص‌های تنفسی در دختران مبتلا به اسکولیوزیس ایدیوپاتیک بود.
روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی 20 دختر نوجوان در دامنه سنی 17 - 11 سال به صورت هدفمند و بر اساس معیارهای ورود به تحقیق انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند.  در پیش­آزمون با استفاده از دستگاه گازآنالایزر پارامتر­های تنفسی اندازه­گیری شد. سپس، گروه تجربی به مدت 12 هفته پروتکل تمرینات اصلاحی را اجرا کرد و گروه کنترل طی مدت 12 هفته تمرینات خاصی را اجرا نکردند. بعد از 12 هفته پس آزمون مشابه با پیش­آزمون اجرا شد و داده­ها جمع آوری شد. در نهایت داده­های آزمودنی­ها با استفاده از نرم­افزار SPSS 22 و آزمون­های آماری شاپیروویلک، کوواریانس یک راهه و آزمون تی زوجی تجزیه و تحلیل شد.
­نتایج: نتایج آزمون تی زوجی نشان داد که در گروه تجربی شاخص‌های؛ ظرفیت حیاتی اجباری(FVC ) و حجم بازدمی اجباری در ثانیه اولیه (FEV ) در پس آزمون افزایش معناداری نسبت به پیش آزمون داشت. در حالی که در گروه کنترل تفاوت معناداری  مشاهده نشد. همچنین، نتایج نشان داد در پس‌آزمون در شاخص‌های FVC و FEV1  بین گروه‌های تجربی و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (05/­p ≤).
نتیجه­گیری: با توجه به نتایج، به نظر می­رسد پروتکل تمرینات اصلاحی می­تواند موجب بهبود شاخص­های تنفسی در دختران نوجوان مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک شود.