زمینه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر بازی‌های واقعیت مجازی بر تعادل و عملکرد اندام تحتانی کودکان مبتلا به سندروم داون بود.
روش بررسی: نمونه‌های پژوهش ، ۳۰ دختر ۸ تا ۱۲ سال مبتلا به سندروم داون شهر گرگان با ضریب هوشی بین ۵۰ تا ۷۰ بودند؛ که به طور تصادفی به دو گروه ۱۵ نفری همسان تجربی و کنترل تقسیم شدند. برنامه مداخله شامل ۲۴ جلسه ۳۰ دقیقه‌ای بازی حرکتی (دو بازی ۱۵ دقیقه‌ای بوکس و اسکی) با دستگاه ایکس‌باکس بود. ارزیابی تعادل اندام تحتانی با استفاده از آزمون تعادلی برگ و ارزیابی عملکرد اندام تحتانی با استفاده از آزمون‌های پرش طول، پرش عمودی، تک جهش یک پایی و دوی سرعت رفت و برگشت ۲۰ متری انجام شد. از آزمون‌های t وابسته و آزمون کواریانس در سطح معنی‌داری (α ≤ %۵) استفاده شد.
نتایج: براساس نتایج بدست آمده از تحلیل کواریانس، در خصوص تعادل اندام تحتانی (۰/۰۰۱=P ؛ ۳۹/۹=F)، پرش طول (۰/۰۰۱=P ؛ ۳۲/۰۷=F)، پرش عمودی (۰/۰۰۱=P ؛ ۶۲/۵۲=F)، پرش تک پا (۰/۰۰۱=P ؛ ۷۶/۴=F) و دوی رفت و برگشت سریع (۰/۰۰۱=P ؛ ۳۸/۵=F) با کنترل عامل پیش آزمون، اختلاف معنی داری بین دو گروه تجربی و کنترل مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد که یک دوره بازی‌های واقعیت مجازی باعث افزایش تعادل و عملکرد اندام تحتانی کودکان مبتلا به سندروم داون می‌شود. از آن‌جایی‌که تعادل و عملکرد اندام تحتانی، از فاکتورهای مهم آمادگی جسمانی و زندگی روزمره است؛ می‌توان با استفاده از بازی‌های واقعیت مجازی منجر به افزایش این قابلیت‌ها در کودکان مبتلا به سندروم داون شد.