زمینه و هدف: پا پایینترین قسمت زنجیره حرکتی اندام تحتانی و برای حفظ تعادل و تحمل وزن ضروری است. صافی کف پا وضعیت شایعی است که در آن ارتفاع قوس طولی داخلی پا کم میشود یا از بین میرود. هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر کینزیوتیپ و داینامیک تیپ بر تعادل و دامنه حرکتی دورسی فلکشن مچ پا پیرو خستگی در مردان مبتلا به کف پای صاف بود.
روش بررسی: در این پژوهش مقطعی ۳۵ مرد (۱۸ تا ۳۵ سال) دارای کف پای صاف با توجه به معیارهای ورود و خروج مطالعه شرکت کردند. تعادل پویا و دامنه حرکتی دورسی فلکشن مچپا در سه روز مختلف تحت هر یک از سه وضعیت بدون تیپ، کینزیوتیپ و داینامیک تیپ قبل و بعد از خستگی به ترتیب بوسیله تست تعادلی Y و گونیامتر ارزیابی شد. از روش Low-Dye اصلاح شده جهت انجام تیپینگ استفاده گردید. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تست تحلیل واریانس با طرح اندازهگیری مکرر انجام شد (۰/۰۵>P).
نتایج: دامنه حرکتی دورسی فلکشن مچپا در مقایسه بین وضعیتها در زمان قبل و بعد از خستگی تفاوت معنیداری نشان نداد (۰/۰۵<P). در خصوص نتایج تعادل پویا در زمان قبل از خستگی تفاوت معنیداری مشاهده نشد (۰/۰۵<P)، اما پس از خستگی در هر سه جهت قدامی، خلفی داخلی و خلفی خارجی تفاوت معنیداری بین داینامیک تیپ و سایر وضعیتها مشاهده گردید (۰/۰۵>P).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بدست آمده، استفاده از داینامیک تیپ با هدف بهبود تعادل پویا پس از خستگی در مردان مبتلا به کف پای صاف منعطف پیشنهاد میگردد.
