تاثیر دو شیوه کشش فانکشنال و اکسترافانکشنال مجموعه عضلانی گاستروسولئوس بر متغیرهای منتخب کینماتیکی و کینتیکی مفصل مچ پا حین راه رفتن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حرکات اصلاحی دانشگاه خوارزمی تهران

2 دانشیار گروه حرکات اصلاحی دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی تهران

3 استاد گروه فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران

4 استادیار طب ورزشی گروه تربیت بدنی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران

5 استاد تمام بیومکانیک مهندسی دانشگاه صنعتی شریف تهران.

10.22084/rsr.2019.11438.1254

چکیده

زمینه و هدف: بمنظور کاهش اثرات پاتولوژیکی محدودیت دورسی فلکشن پا بر سیستم حرکتی، تمرینات کششی تجویز میگردند. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه کششی فانکشنال و اکسترافانکشنال بر پارامترهای منتخب کینماتیکی و کینتیکی مچ پا در افراد دارای محدودیت دورسی فلکشن حین راه رفتن انجام شد.
روش بررسی: ده آزمودنی بصورت هدفمند و بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب و بصورت تصادفی در هر گروه تمرینی فانکشنال، اکسترافانکشنال جای گرفتند. مقادیر کینماتیکی و کینماتیکی توسط آنالیز حرکت وایکون و صفحه نیروی کیسلر تعیین گردید. بررسی آماری توسط تی وابسته و تحلیل کوواریانس انجام گرفت.
یافته ها: مقایسه درون گروهی نشان داد در گروه فانکشنال میانگین دورسی فلکشن طی مرحله تحمل وزن، زمان فاز استقرار و زمان تماس پاشنه با زمین تا جداشدگی پاشنه از زمین افزایش معنادار داشته و زمان پرونیشن مچ پا با کاهش همراه بود. نیروی ضربه ای عمودی عکس العمل زمین و زمان اوج این نیرو در گروه اکسترافانشکنال با افزایش معناداری همراه بود. در مقایسه تفاوتهای بین گروهی زمان فاز استقرار، مرحله زمانی تماس پاشنه با زمین تا جداشدگی پاشنه از زمین، مرحله زمانی پرونیشن و دامنه دورسی فلکشن در گروه فانکشنال در مقایسه با گروه اکسترافانکشنال تفاوت معناداری داشت.
نتیجه گیری: الگوی گام برداری هیل استرایک، دورسی فلکشن و فاصله زمانی تماس پاشنه با زمین تا جداشدن پاشنه از زمین را بهبود میبخشد. بنابراین، برای درمانهای با هدف افزایش دامنه حرکتی دورسی فلکشن و فاصله زمانی تماس پاشنه با زمین تا جداشدن از روی زمین، این الگوی گام برداری پیشنهاد میشود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


Araújo VL, Carvalhais VO, Souza TR, Ocarino JM, Gonçalves GG, Fonseca ST. (2011). Validity and reliability of clinical tests for assessing passive ankle stiffness. Braz J Phys Ther; 15(2):166-173.

Cornwall MW, McPOIL TG. (1999). Effect of ankle dorsiflexion range of motion on rearfoot motion during walking. J Am Podiatr Med Assoc; 89(6): 272-277.

Fong C-M, Blackburn JT, Norcross MF, McGrath M, Padua DA. (2011). Ankle-dorsiflexion range of motion and landing biomechanics. J Athl Train; 46(1): 5-10.

Gajdosik RL, Allred JD, Gabbert HL, Sonsteng BA. (2007). A stretching program increases the dynamic passive length and passive resistive properties of the calf muscle-tendon unit of unconditioned younger women. Eur J Appl Physiol; 99(4):449-454.

Grieve R, Barnett S, Coghill N, Cramp F. (2013). Myofascial trigger point therapy for triceps surae dysfunction: A case series. Man Ther; 18(6):519-525.

Grieve R, Cranston A, Henderson A, John R, Malone G, Mayall C. (2013). The immediate effect of triceps surae myofascial trigger point therapy on restricted active ankle joint dorsiflexion in recreational runners: A crossover randomised controlled trial. J Bodyw Mov Ther; 17(4):453-461.

Guissard N, Duchateau J. (2004). Effect of static stretch training on neural and mechanical properties of the human plantar‐flexor muscles. Muscle Nerve; 29(2):248-255.

Huerta JP. (2014). The Effect of the Gastrocnemius on the Plantar Fascia. Foot Ankle Clin; 19(4):701-718.

Huguenin LK. (2004). Myofascial trigger points: the current evidence. Phys Ther Sport; 5(1):2-12.

Johanson M, Baer J, Hovermale H, Phouthavong P. (2008). Subtalar joint position during gastrocnemius stretching and ankle dorsiflexion range of motion. J Athl Train; 43(2):172.

Johanson MA, Cuda BJ, Koontz JE, Stell JC, Abelew TA. (2009). Effect of stretching on ankle and knee angles and gastrocnemius activity during the stance phase of gait. J Sport Rehabil. 2009; 18(4):521.

Johanson MA, Wooden M, Catlin PA, Hemard L, Lott K, Romalino R, et al. (2006). Effects of gastrocnemius stretching on ankle dorsiflexion and time-to heel-off during the stance phase of gait. Phys Ther Sport; 7(2):93-100.

Karas MA, Hoy DJ. (2002). Compensatory midfoot dorsiflexion in the individual with heelcord tightness: implications for orthotic device designs. J Prosthet Orthot; 14(2); 82-93.

Lederman E. (2013). Therapeutic Stretching in Physical Therapy: Towards a Functional Approach: Elsevier Health Sciences; 23-145.

Lenhart RL, Francis CA, Lenz AL, Thelen DG. (2014). Empirical evaluation of gastrocnemius and soleus function during walking. J biomech; 47(12):2969-2974.

Lewis CL, Garibay EJ. (2015). Effect of increased pushoff during gait on hip joint forces. J biomech; 48(1):181-185.

Lun V, Meeuwisse W, Stergiou P, Stefanyshyn D. (2004). Relation between running injury and static lower limb alignment in recreational runners. Br J Sports Med; 38(5):576-580.

Macklin K, Healy A, Chockalingam N. (2012). The effect of calf muscle stretching exercises on ankle joint dorsiflexion and dynamic foot pressures, force and related temporal parameters. Foot; 22(1):7-10.

Macrum E, Robert Bell D, Boling M, Lewek M, Padua D. (2012). Effect of limiting ankle-dorsiflexion range of motion on lower extremity kinematics and muscle-activation patterns during a squat. J Sport Rehabil; 21(2):144.

Mercer JA, Horsch S. (2015). Heel–toe running: A new look at the influence of foot strike pattern on impact force. J Exerc Sci Fit; 13(1):29-34.

Neptune RR, Kautz S, Zajac F. (2001). Contributions of the individual ankle plantar flexors to support, forward progression and swing initiation during walking. J Biomech; 34(11):1387-1398.

Norkin CC, White DJ. (2009). Measurement of joint motion: a guide to goniometry: FA Davi; 237-311.

Page P, Frank C, Lardner R. (2010). Assessment and treatment of muscle imbalance: the Janda approach: Human Kinetics; 227-241.

Sahrmann S. (2010). Movement system impairment syndromes of the extremities, cervical and thoracic spines: Elsevier Health Sciences; 1-34.

Tabrizi P, McIntyre W, Quesnel M, Howard A. (2000). Limited dorsiflexion predisposes to injuries of the ankle in children. J Bone Joint Surg Br; 82(8):1103-1106.

Wu S-K, Lou S-Z, Lee H-M, Chen H-Y, You J-Y. (2014). Gastrocnemius inflexibility on foot progression angle and ankle kinetics during walking. Clin Biomech; 29(5):556-563.

Yeh C-Y, Tsai K-H, Chen J-J. (2005). Effects of prolonged muscle stretching with constant torque or constant angle on hypertonic calf muscles. Arch Phys Med Rehabil; 86(2): 235-241.

Yoon J-y, Hwang Y-i, An D-h, Oh J-s. (2014). Changes in Kinetic, Kinematic, and Temporal Parameters of Walking in People With Limited Ankle Dorsiflexion: Pre-Post Application of Modified Mobilization With Movement Using Talus Glide Taping. J Manip Physiol Ther; 37(5):320-325.

You J-Y, Lee H-M, Luo H-J, Leu C-C, Cheng P-G, Wu S-K. (2009). Gastrocnemius tightness on joint angle and work of lower extremity during gait. Clin Biomech; 24(9):744-750.

Youdas JW, Krause DA, Egan KS, Therneau TM, Laskowski ER. (2003). The effect of static stretching of the calf muscle-tendon unit on active ankle dorsiflexion range of motion. J Orthop Sports Phys Ther; 33(7):408-417.