گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
زمینه و هدف: کمردرد مزمن غیر اختصاصی یکی از شایع ترین مشکلات زنان میباشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تمرینات باراوسل و ثبات مرکزی بر قدرت عضلات تنه، درد و ناتوانی زنان دارای کمر درد مزمن غیر اختصاصی میباشد.
روش بررسی: 36 زن (40-20 سال) مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی به صورت هدفدار انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (باراوسل: 13 نفر، ثبات مرکزی: 13 نفر) و (کنترل 13 نفر) تقسیم شدند. قدرت عضلات اکستنسور و فلکسور تنه، درد و ناتوانی عملکردی بترتیب از داینامومتر دستی، مقیاس بصری درد و پرسشنامه اسوستری استفاده شد. آزمودنیهای گروههای باراوسل و ثبات مرکزی 8 هفته تمرینات مربوطه را انجام دادند. جهت مقایسه بین و درون گروهی از آزمون آنالیز واریانس دوطرفه استفاده شد. در این مطالعه از نرم افزار SPSS نسخه 26 و با سطح معنیداری کمتر از ۰/۰۵ استفاده گردید.
نتایج: نتایج نشان داد هر دو گروه تمرینی تاثیر گذار بود، در قدرت ایزومتریک عضلات اکستنسور و فلکسور تنه و میزان درد زنان مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی آزمودنیهای گروه باراوسل به صورت معنی داری در مقایسه با گروه ثبات مرکزی بهبود یافت (۰/۰۵<P). اما بین دو گروه تمرینی در متغیر ناتوانی اختلاف معنیداری مشاهده نشد (۰/۰۵>P).
نتیجهگیری: هر دو گروه تمرینی میتواند بر زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی تاثیرگذار باشد. با توجه به نتایج به دست آمده توصیه میشود زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی از تمرینات باراوسل جهت کاهش درد و بهبود قدرت عضلات تنه استفاده کنند.
