زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، تعیین اثر 12جلسه تمرینات عصبی-عضلانی با و بدون تحریک الکتریکی فراجمجمهای بر تغییرات فعالیت الکترومایوگرافی عضلات کنترل کننده زانو در اسکات تک و جفتپای تکواندوکاران دارای ولگوس پویای زانو بود.
روش بررسی: سی وچهار تکواندوکار مبتلا به نقص ولگوس داینامیک زانو به صورت هدفمند انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه تجربی(17=n) و کنترل(17=n) تخصیص یافتند. هر دو گروه بهمدت چهارهفتهی سه جلسهای تمرینات عصبی-عضلانی دریافت کردند با این تفاوت که گروه تجربی تحریک واقعی و گروه کنترل تحریک شَم دریافت کردند. قبل و پس از 12جلسه مداخله فعالیت الکترومایوگرافی عضلات کنترل کننده زانو در دو مهارت اسکات جفت و تک پا ارزیابی شد. جهت تجریه و تحلیل داده ها از آزمون آزمون تی- زوجی برای مقایسه درون گروهی و جهت بررسی مقایسههای بین گروهی از آزمون آماری تی-مستقل توسط نرم افزار spss نسخه 27 استفاده شد.
نتایج: یافته مطالعه حاضر بر اساس مقایسه درون گروهی نشان داد؛ در هر دو گروه ولگوس داینامیک زانو و فعالیت تمام عضلات عمل کننده بر زانو در هر دو مهارت اسکات جفت و تک پا از پیش آزمون تا پس آزمون تفاوت معنادار داشتند (05/0>p)؛ با این حال در مهارت اسکات جفت پا تنها در گروه کنترل برای دوقلو خارجی تفاوت معنادار نبود(05/0<p). همچنین براساس مقایسه بین گروهی در هر دو گروه برای اسکات جفت پا ولگوس داینامیک زانو و فعالیت عضلات واستوس خارجی وسرینی بزرگ و در مهارت اسکات تکپا تنها فعالیت عضلات واستوس خارجی و دوقلو خارجی از نظر آماری تفاوت معناداری داشتند (05/0>p).
نتیجهگیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر مشخص گردید؛ اعمال یک دوره تمرین عصبی عضلانی با و بدون ترکیب با تحریک جریان مستقیم فراجمجمهای میتواند بر ولگوس پویای زانو و فعالیت عضلات عمل کننده بر زانو مؤثر باشد و این امر ثبات را در زانو در حین حرکات پرشی- جهشی که خطر آسیبهای زانو را افزایش میدهند؛ بهبود بخشد.
