چکیده
زمینه وهدف: آسم یکی از شایع ترین اختلالات دستگاه تنفسی می باشد. تمرینات ورزشی از اجزاء اساسی و مهم بازتوانی بیماران ریوی می باشند. این پژوهش با هدف مطالعه روش تمرینی پیلاتس روی زنان مبتلا به آسم صورت گرفته است.
روش بررسی: در این پژوهش نیمه‌تجربی، تعداد 26 زن مبتلا به آسم (سن 6/3±3/31 سال، قد 2/5±5/162 سانتی‌متر، وزن6/8 ±4/65 کیلوگرم) به صورت هدفمند ودر دسترس انتخاب گردیدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (13نفر) و کنترل (13نفر) قرار گرفتند. بیماران گروه تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته سه جلسه، به مدت 60 دقیقه تمرینات پیلاتس تعدیل شده را انجام دادند. کیفیت زندگی توسط پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آسم (AQLQ) و علائم بالینی توسط پرسشنامه علائم بالینی طی دو نوبت قبل و بعد از برنامه تمرینی اندازه گیری شد. جهت تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل واریانس برای داده های تکراری در سطح معناداری 05/0≥P استفاده شد.
یافته‌ها: یافته ها بیانگر تاثیر مثبت تمرینات پیلاتس بر کیفیت زندگی( 02/0P=) و علائم بالینی (00/0 P=) بیماران مبتلا به آسم بود.
نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد تمرینات پیلاتس می تواند به عنوان روش مکمل و مفیدی در فرایند توانبخشی بیماران مبتلا به آسم مورد استفاده قرار گیرد.
واژگان کلیدی: پیلاتس، آسم، کیفیت زندگی، علائم بالینی