بررسی و مقایسه زوایای لوردوز،کایفوز و سر به جلو تنیس بازان روی میز با نرم جامعه غیر ورزشکار ایرانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه حرکات اصلاحی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه بهداشت و طب ورزشی، ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی/ دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران / دانشگاه تهران / تهران

4 دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران

10.22084/rsr.2019.19473.1458

چکیده

مقدمه و اهداف
تمرینات ورزشی به عنوان شکل خاصی از فعالیت‌های بدنی جهت‌د‌ار، ممکن است بر فرایند شکل گیری وضعیت بدنی، اثرات مهمی داشته باشند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه زوایای سر به جلو، کایفوز و لوردوز بین بازیکنان تنیس روی میز و نرم جامعه غیرورزشکار ایرانی بود.
مواد و روش ها
در این مطالعه 30 ورزشکار تنیس روی میز (میانگین سنی 74/2± 86/19 سال و قد 33/3±8/170سانتیمتر و وزن 30/3± 2/68 کیلوگرم) انتخاب ﺷﺪﻧﺪ. با استفاده از خط کش منعطف شاخص‌های کایفوز و لوردوز آزمودنی‌ها و با استفاده از دوربین عکاسی و روش فوتوگرامتری زاویه سر به جلو ورزشکاران تنیس روی میز اندازه گیری شد. برای تجزیه وتحلیل داده‌ها از آزمون تی تک نمونه ای در سطح(05/0 P<) استفاده گردید.
یافته ها
نتایج تحقیق نشان داد که در ورزشکاران تنیس روی میز به طور معنی داری میزان زاویه کایفوز (44/4±92/43) بیشتر و لوردوز (73/6±6/27) کمتر از نرم جامعه افراد غیر ورزشکار می باشد (05/0P<). همچنین میزان زاویه سر به جلو (6/5±2/48) ورزشکاران تنیس روی میز نسبت به نرم جامعه افراد غیرورزشکار به طور معنی داری بیشتر بود (05/0 P<).
نتیجه گیری
از یافته های این تحقیق می‌توان نتیجه گرفت که ورزش تنیس روی میز به دلیل این که ورزشکاران در حین اجرای تمرینات، وضعیت خاص بدنی به خود می گیرند، موجب افزایش میزان زاویه‌ی سر به جلو و کیفوز ورزشکاران نسبت به غیرورزشکاران و کاهش میزان لوردوز کمری می شود. لذا پیشنهاد می شود که تمرینات کششی و تقویتی عضلات برای پیش گیری و اصلاح این ناهنجاری‌ها انجام شود.

کلیدواژه‌ها