تأثیر تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی بر مهارت‌های حرکتی ظریف افراد با سندرم داون

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، شهید بهشتی، تهران، ایران

2 رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد خوراسگان، اصفهان، ایران

3 رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران

10.22084/rsr.2019.20302.1466

چکیده

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی بر مهارت‌های حرکتی ظریف افراد با سندرم داون بود.
روش بررسی: این تحقیق از نوع نیمه تجربی، با هدف کاربردی بود.30 فرد با سندرم داون (23 پسر و 7 دختر) با دامنه سنی 20 تا 29 سال و میانگین سنی 2/24 سال از مرکز توانبخشی ارمغان عصر شهر تهران انتخاب شدند. با استفاده از آزمون پورد و پگبورد پیش‌آزمون گرفته شد سپس شرکت‌کنندگان به سه گروه با سه برنامه مختلف تمرینی تقسیم شدند (گروه یک: تمرینات استقامتی، گروه دو: تمرینات هماهنگی، گروه سه: تمرینات ترکیبی). برنامه مداخله شامل 16 جلسه 45 دقیقه‌ای بود. هر جلسه شامل سه زمان 15 دقیقه ای و 5 دقیقه استراحت بین زمان ها بود. بعد از پایان جلسات پس آزمونی مشابه با پیش‌آزمون گرفته شد.
یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس یک راهه نشان داد که همه گروه‌ها با تمرینات پیشرفت معناداری کرده‌اند ولی بین تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی تفاوت معنی داری وجود نداشت.
نتیجه‌گیری: مطابق با نتایج برای بهبود مهارت‌های حرکتی ظریف افراد سندرم داون می‌توان از سه نوع تمرین استقامتی، هماهنگی و ترکیبی استفاده کرد، اما به نظر می‌رسد ترکیب تمرینات هماهنگی و استقامت عضلانی ارجح‌تر است. احتمالاً تمرینات ترکیبی باعث بهبود استقامت عضلانی و هماهنگی بین اندام‌ها به صورت همزمان می‌گردد.

کلیدواژه‌ها