مقایسه اثر آنی و بلند مدت تمرین دویدن رو به ‌جلو و رو به عقب بر حس وضعیت مفصل زانو

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 استاد دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشیار دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران.

10.22084/rsr.2018.8784.1176

چکیده

زمینه و هدف: آگاهی از تأثیر تمرینات مختلف بر حس عمقی می‌تواند در طراحی برنامه تمرینی و پیشگیری از آسیب مفید باشد. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه اثر آنی و بلند مدت تمرین دویدن رو به عقب و رو به ‌جلو بر حس وضعیت مفصل زانو می ‌باشد.

روش تحقیق:30 ورزشکار دانشگاهی مرد در این تحقیق شرکت کردند که به دو گروه دویدن رو به ‌جلو و رو به عقب تقسیم شدند. حس وضعیت مفصل بوسیله فتوگرافی قبل، بعد از یک جلسه و پس از چهار هفته تمرین دویدن بر روی تردمیل در هر دو زنجیره حرکتی باز و بسته اندازه‌ گیری شد.

یافته‌ ها: بلافاصله پس از دویدن رو به ‌جلو میانگین خطای مطلق بازسازی در زنجیره حرکتی بسته کاهش معناداری (0.035=p، اندازه اثر:1.24) می‌ یابد و بین دو گروه تفاوت معناداری در زنجیره حرکتی بسته وجود دارد (0.047=p)؛ اما در زنجیره حرکتی باز بین دو گروه تفاوت معناداری نبود (0.592=p). همچنین، پس از چهار هفته تمرین، کاهش میانگین خطای مطلق بازسازی تنها در آزمودنی ‌های گروه دویدن رو به عقب و در زنجیره حرکتی بسته معنادار بود (0.025=p، اندازه اثر: 1.34)؛ اما تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (0.305=p).

نتیجه‌ گیری: دویدن رو به ‌جلو، اثر آنی مثبتی نسبت به دویدن رو به عقب بر حس وضعیت مفصل زانو دارد؛ اما در بلند مدت تفاوت معناداری بین این دو تمرین وجود ندارد. اما اثر معنادار و اندازه اثر بسیار بزرگ دویدن رو به عقب نشان می ‌دهد این تمرین از اثر بخشی مطلوبی برخوردار است.

کلیدواژه‌ها